Apartig

Ik zat in de trein.

(Ja, in het openbaar vervoer doe ik het meeste inspiratie voor de blog op)

Ik keek even stiekem mee met de agenda van mijn overbuurvrouw, er stond op een bepaalde dag het woord 'Vrij' geschreven. Toen dacht ik, hoe kan dat? Hoe kun je nou vrije tijd plannen? Want is het dan nog wel zo vrij als het gepland is?

Naief.

Soms is het beter om lekker naief te zijn. De grote wereld lekker zichzelf laten zijn. Genoegen nemen met wat je hebt, daarvan intens kunnen genieten. Niet een grote drang naar hoge salarissen, secretaressen en lunchvergaderingen.

Nee gewoon. Lekker op je eigen plek. Gewoon, simpel. 's Ochtends boterhammen smeren: kaas, pindakaas en jam, van alles twee, zes in totaal. Hop de tas in. Naar je werk, waar je het minimum verdient, waar je geen secretaresse hebt, maar gewoon aan de lopende band dopjes op flesjes doet. En daar genoegen mee nemen, ja, er zelfs van genieten. Trots zijn op je baan.

Gisteren zat ik in de bus en die kwam langs de sociale werkplaats. Daar stapten een boel mensen in, zo ook voor mij een vrouw en een man die daar werkten. Er hing een reclame in de bus van het CWI, over de landelijke banenmarkt. De vrouw wees de man erop, waarop de man trots zei: "Ik heb al een baan." Met de toon alsof hij Bill Gates was, met de trots in zijn stem, met genoegen in zijn ogen.

Prachtig. Zo simpel. Zo mooi.

Herfst

De herfst komt er weer aan.
Wat zeg ik, hij is er al weer.

Een buitje hier, een buitje daar. Zometeen gaan de blaadjes vallen, zometeen gaat het echt koud worden. De winterjas mag binnenkort weer aan, de handschoenen moeten onder het stof vandaan gehaald gaan worden.

Maar eerst nog even huiswerk maken.

Pepernoten

Al op verschillende weblogs ben ik al verschillende uitingen tegengekomen ten aanzien van pepernoten.

De een vind het er veel te vroeg voor. De ander geniet juist van de heerlijke versnapering die het met zich meebrengt. En weer een ander doet slechts de constatering.

Maar wat ik vandaag heb meegemaakt slaat alles. Zittend in de bus keek ik uit het raam en zag ik een achtertuin met daar in een grote en verlichte party-tent. Daar was op zich niet zoveel mis mee, tot ik de verlichting nader bekeek, en je raad het al: kerstklokjes.

Tsja, dan weet ik het zelfs niet meer....

Blanco

Binnenkort moeten we dus weer naar de stembus. Ik mag dan voor het eerst gaan stemmen, maar ik vraag me ten zeerste af wat.

Eerlijk gezegd vind ik de Nederlandse politiek steeds ongeloofwaardiger worden.

Dus dan maar blanco.

Of heb je een beter idee? Spui maar!

Nut

Vandaag moest er nog een log gemaakt worden, ik heb nog 1 uur en 44 minuten voordat vandaag niet meer vandaag maar gisteren is geworden. Dus ik ga hard aan de slag.

Zeg, heeft alles nou nut?

Of zijn er dingen die geen nut hebben? Die zonder nut een leven kunnen leiden? Zijn er mensen die zonder nut een leven kunnen leiden? Als mijn leven geen nut zou hebben, dan zou ik het maar loos vinden dat ik leef.

Maar ik weet van mijzelf dat ik nut heb! Dat mijn aanwezigheid anderen kan aanspreken. En ik geloof dat iedereen in zich de potentie heeft om nuttig te zijn.

Nou, dat wilde ik even kwijt.
Dank u en een goed weekend!

Saai

Een paar dagen geleden zat ik in de bus en keek uit het raam naar een rijtje individuen die stonden te wachten op de bus. Ik vond dat ze allemaal zo saai uit hun ogen keken, dat ik het liefst de bus uitgestapt was en ze het volgende liedje van onelinedrawing in hun gezicht had willen zingen:

So put it up on your face, Hallelujah
And these days will all go by
Anything I can do to help you through it
I just love to see you smile

heb je dat nou ook wel eens?

Heb jij het ook wel eens, dat je naarstig naar iets in de keuken op zoek bent, het niet kunt vinden en dan dusdanig aan jezelf gaat twijfelen dat je alle keukenkastjes nog een keer opendoet, en dit tot viermaal toe?

Ja, kom dan bij mijn praatgroep :)

Brabbelton

Ons aller Pink Lady, heeft tegenwoordig ook een digitaal spuigat gevonden voor al haar belevenissen.

Neem maar eens een kijkje, het is vast leuk, Pink Lady kennende...

http://www.brabbelton.web-log.nl

Een gedichtje van Plint

Je gezicht,
is je eigen weerbericht,

Als je in de spiegel kijkt,
kun je je eigen bui zien hangen.

Grappig

Voor school moet ik een socialisatieverslag maken, dat is een verslag over mijn ontwikkeling door heel mijn leven. Dus ik in gesprek met moederlief, en ik kom achter een aantal hele grappige dingen.

- Ik had twee 'imaginary' vrienden, genaamd: Minnie en Grigory
- Ik durfde bij zwemles niet in het grote bad, want dat was 3,15 meter diep.
- Ik zou altijd thuis blijven wonen, mama weet je wel hoe duur een huis is?
- Ik wist op mijn 5e wat leerplicht was.

Leuk, studeren.

20.59 uur

Het is nu 1 minuut voor 9 en ik begin aan mijn log voor vandaag.

Vandaag heb ik niet veel beleefd. Ik denk dat het meest enerverende was dat ik een klassieke cd opzette, in slaap viel, en wakker werd van wat denk ik de grondleggers van het beatboxen waren.

Op dezelfde klassieke cd.

Rare gewaarwording.

tevreden?

Waar zit het hem in dat wij mensen hier in Nederland nooit tevreden genoeg zijn?

Noviet

Tsja,
Studeren is leuk.
Schijnt dus ook dat een studentenvereniging leuk is.
Dus ik ben deze week een noviet.
Schijnt dat ze je dan helemaal door de mangel halen.
Nou, ik hoop het niet.

Dus ik ben heel officieel op novitiaat.

Afgelopen zaterdag

Ik heb jullie nog iets onthouden van afgelopen zaterdag, iets wat wel grappig was. Dus bij deze zal ik het toch posten.

Het geheel speelt zich af in een sorteercentrum van TPG ergens in dit land.

Ik was dus lekker post aan het sorteren en de post aan het klaarmaken samen met Trien, het meisje waarmee ik afgelopen zaterdag een wijk moest lopen.
Totdat na een tijdje Truus, die naast ons zat te sorteren, tegen Trien begon over het feit dat zij in juni gaat trouwen. Ik dacht, dat is grappig, vorige week heb ik ook al met een meisje gewerkt die in juni gaat trouwen. Toen Truus daarna vroeg hoe lang ze verkering had, antwoordde Trien: 10 maanden. Toen dacht ik, dat is grappig, dat meisje vorige week had ongeveer ook zo lang verkering.

Toen ik de wijk aan het lopen was bedacht ik mij: dat is grappig, volgens mij heb ik vorige week ook met Trien een wijk gelopen.

(de redactie heeft de namen vanwege privacy-redenen gefingeerd)

Afwezigheid benadrukt de waarde.
(Simon van Wijk, wijs pedagoog)

Een kort gedicht over mijn dag.

De post is bezorgd.
De drum is verzorgd.

Dove

Afgelopen woensdag zat ik in de trein en zag een paar bankjes verder iemand een gratis krantje, waarvan ik verder geen naam zal vermelden, lezen. Mijn oog viel op de achterkant van deze krant, die normaal vol staat met sportieve nieuwtjes, maar ditmaal stond er een reclame. Er stond een meisje op de foto, met de volgende tekst erbij: Zij vind zichzelf dik, wat vind jij?

Het meisje was natuurlijk helemaal niet dik, maar had een gewoon postuur. Dit was dus een reclame van Dove, zij vonden dat het tijd werd voor echte schoonheid. Na verder gelezen te hebben op hun website, vond ik het eigenlijk een reuzegoed initiatief. Het is een soort van campagne om mensen, en dan met name jongeren, te laten zien dat ze zichzelf mooi mogen voelen.

Nou, daar ben ik het zo roerend mee eens, dat ik daar een log aan wilde besteden.

Rock on, Dove!

excuses

Mijn welgemeende excuses voor het niet plaatsen van een log, gisteren.

Vandaag heb ik eigenlijk niet veel enerverends beleefd.

Ik heb vandaag wel wat geleerd, over hoe bijzonder mensen zijn.

Kinderen kunnen namelijk heel gemakkelijk een taal leren, sneller zelfs dan volwassenen. Maar ook kunnen ze verschillende talen leren. Iemand op video verwoordde het heel Bijbels: het is als een zaadje, sommige worden gezaaid en ontkiemen, anderen niet.

Keihard

Vannacht kon ik pas om 02.00 uur echt gaan slapen.

En dat heb ik vandaag gemerkt. Ik denk dat mijn klasgenoten nu ongeveer wel weten hoe het met mijn keelhuishouding gesteld staat.

En anders de medereizigers in de treincoupe, want ik heb ook nog met een open mond zitten slapen, wat overigens heerlijk was.

En dat alles werd veroorzaakt door een irritante mug die vannacht huishield in en rondom mijn hoofd, mijn neus in probeerde te kruipen, me verscheidene keren heeft gestoken en toen plots gevlogen was.

Het leven is hard.

Voor het eerst..

Vandaag heb ik voor het eerst:

- les gehad op de opleiding.
- readers gekocht.
- de sudoku uit de spits gemaakt.
- naar fysiotherapie geweest.
- huiswerk gedaan voor pedagogiek.

Zo.
En wat heb jij vandaag voor het eerst gedaan?

Leren

Toen ik in groep 8 van de basisschool zat hebben we een musical gespeeld, genaamd: Nooit te oud om te leren.

Welnu. Er is niets meer waar dan de titel van die musical. En daarom is mijn tip voor de lezers van mijn log:

Leer en laat anderen van jou leren!

Dank u voor uw aandacht.

Binkie

Al nadenkend over de log van vandaag werd ik geinspireerd door een jongen, die hier met een groep was wezen eten. Binkie, zo noem ik hem, want een Binkie was 'ie.

Binkie is stoer en iedereen moet dat weten, hij zal niet zomaar over zich heen laten lopen. En hij lijkt de persoon die zich het minste van iets of iemand aantrekt.

Toen ik later op de avond, toen de meesten weer weg waren, in de keuken stond te schrobben, was het Binkie die even langskwam en even een leuk praatje begon.

Dat was vandaag. Zo ben ik het afgelopen jaar veel Binkie's tegengekomen.

Mooi om te zien, hoe stoere Binkie's toch ook vaak zo'n leuke en breekbare, zo'n andere kant hebben.

Een rustig dagje

Ik heb een rustig dagje achter de rug.
Heb lekker uitgeslapen, tot 9.00 uur.
Lekker rustig mijn kamertje genettoyeerd.
Daarna op bezoek geweest in Zwollywood, bij Pink Lady.
Daarna naar mijn rode zus, en heb daar lekker (?) gekookt.
En nu lekker thuis, met twee bakjes Senseo-Rio de Janeiro.
Hmm.
Wat kan het leven toch soms relaxed zijn.