Naief.

Soms is het beter om lekker naief te zijn. De grote wereld lekker zichzelf laten zijn. Genoegen nemen met wat je hebt, daarvan intens kunnen genieten. Niet een grote drang naar hoge salarissen, secretaressen en lunchvergaderingen.

Nee gewoon. Lekker op je eigen plek. Gewoon, simpel. 's Ochtends boterhammen smeren: kaas, pindakaas en jam, van alles twee, zes in totaal. Hop de tas in. Naar je werk, waar je het minimum verdient, waar je geen secretaresse hebt, maar gewoon aan de lopende band dopjes op flesjes doet. En daar genoegen mee nemen, ja, er zelfs van genieten. Trots zijn op je baan.

Gisteren zat ik in de bus en die kwam langs de sociale werkplaats. Daar stapten een boel mensen in, zo ook voor mij een vrouw en een man die daar werkten. Er hing een reclame in de bus van het CWI, over de landelijke banenmarkt. De vrouw wees de man erop, waarop de man trots zei: "Ik heb al een baan." Met de toon alsof hij Bill Gates was, met de trots in zijn stem, met genoegen in zijn ogen.

Prachtig. Zo simpel. Zo mooi.