Nijmegen

Weer eens wat te laat van huis weggegaan, dus werd het weer eens keihard fietsen naar school. Niet dat ik zo graag op tijd wilde komen bij mevrouw Koffeman, maar meer omdat het niet netjes is om te laat binnen te banjeren, zeker niet bij een eerste college Algemene Communicatieve Vaardigheden.

Bij het verkeerslicht duwde ik op het knopje, wat voor mij gelijk staat als het recht om als eerste weg te rijden bij het desbetreffende verkeerslicht. Maar tot mijn schrik zie ik ineens twee bromfietsen mij voorbij schieten. Shit, deze mensen kennen mijn regels niet.

Ik kan er eentje bijhouden, de ander niet. Tot aan het volgende verkeerslicht zie ik de vrouw een aantal keer argwanend in de spiegels van haar zwart-gele snorfiets kijken. Al wachtende voor dat rode licht zegt ze tegen me dat ik hard kan fietsen, dat vond ik ook dus ik kletste even en ik complimenteerde haar mooie zwart-gele en nieuwe (zoals ze mij vertelde) snorfiets.

Haar reactie was: Tsja, het zijn Vitesse-kleuren he.

Shit. Mis.