ik wil gelezen worden

Thursday, February 21, 2008

Update

Oke, het was niet echt een update. Bij deze dan wel.

- Ik volg sinds 2 weken het vak Interculturele Communicatie, which is errug tof! En ik krijg dat van een wijze mevrouw met een maf lachje.
- Ik hang hier en daar rond, doe een dansje en geniet van het leven.
- Ik hing vanochtend keilang in mijn pyama rond, dat is niet-Simons.
- Ik drink nu een kopje thee en eet 5 boterhammetjes, en straks ga ik sporten.
- Ik heb een maffe zus met een weblog.
- Ik zit al vier weken op mijn cijfers te wachten. Rietbergen en Weijmans zijn niet zo snel.
- Ik ben er achter gekomen dat een 3 niet een 2 is. (Ik zat op de verkeerde verdieping naar mijn lokaal te zoeken, haha)
- Shoarma van de Aldi is pittig.

Dit

Moest.

Of niet Belma?

Wednesday, February 13, 2008

Vroeg dag

Gisteravond was het weer eens werken geblazen. Vanaf 18.00 uur tot 24.00 uur mocht ik mij voor enkele euro's per uur weer eens in het zweet werken. Klantje hier helpen, collega daar instrueren, vakje vullen, even dweilen etcetera. Strak om 0.00 uur de winkel dicht gedaan en daarna vlug huiswaarts gegaan.

Thuis nog even een lekker kalmerend bakje thee gedronken en rond een uur of 01.00 uur kroop ik onder de wol in de bedstede. Ik droomde over fijne dingen en minder-fijne dingen. En plots hoorde ik de allermeest sexy en innemende stem van Adam Lazarra zingen: 'You've got this new head filled up with smoke, and I got my veins all tangled close..' Dat was mijn beltoon, ik kon nog met mijn moeie ogen ontwaren dat mijn baas Flip* belde. Met een te brakke stem nam ik op en kreeg een, zoals gewoonlijk, hyperactieve Flip aan de lijn die vroeg of ik dichtbij de 'zaak' woonde. Een collega had zich verslapen, dus de winkel kon nog niet open.

Ik snelde mijn bed uit, sprong in m'n kleren en racete naar het station op een tempo waar Lance Armstrong nog wat van kan leren. Daar stonden drie beteuterde collega's mij op te wachten en voila de winkel kon open.

Even later kwam Jaap* binnen met een chagrijnige kop en kon de grapjes van mijn collega's die hij letterlijk in de kou had laten staan niet waarderen. Gelukkig kwam er vlak voor ik naar huis ging nog een kleine 'bedankt Simon' uit zijn verslapen mond.



* Wegens bedrijfstechnischeveiligheidsprivacyoverwegingen zijn enkele namen enigszins gefingeerd.

Monday, February 04, 2008

Surprise